Nuestros lectores de 2º ESO A, tras leer y reflexionar sobre Paradero desconocido, verán hoy La vida es bella de Roberto Benigni, junto con el resto de compañeros de curso. La semana próxima cerraremos temporalmente nuestro club de lectura con un coloquio en el aula sobre la película y sobre el libro, extendidO a todo el grupo de 2º A y dirigida por los fendetestas de ese nivel. Aquí dejamos esta infografía, para ir abriendo boca...
O Club de Lectura de Francés leu o libro de Nicolas Gerrier titulado Plus jamais ça! e quere compartir as súas impresións sobre a obra.
Plus jamais ça! est un livre qui raconte l’histoire de Lancelot Léger, un élève de 3ème à Metz. Il est toujours triste et il déteste aller au collège parce qu’il est victime de harcèlement de la part de quelques camarades de classe mais il préfère ne rien dire à personne. Lancelot a une passion, la chanson. Il adore chanter avec Aïcha, sa meilleure copine et ensemble, ils préparent un concours de chant. Pour lui, c'est une manière d’oublier le harcèlement quotidien. Un jour, un événement très grave les sépare et ils ne se parlent plus. Lancelot est seul.
Mais une excursion avec sa classe va lui changer la vie pour toujours…
Resumo:
Plus jamais ça! é un libro que conta a historia de Lancelot, un alumno de 3º da ESO en Metz. Está sempre triste e odia o colexio porque é vítima de acoso escolar de parte dalgúns compañeiros de clase pero prefire non dicir nada a ninguén.
Lancelot ten unha paixón, o canto. Adora cantar coa súa mellor amiga Aïcha e, xuntos, ensaian para presentarse a un concurso de canto. Para el é un xeito de esquecer o acoso diario. Un día, un acontecemento moi grave sepáraos e xa non se falan. Lancelot está só.
Porén, unha saída coa súa clase vaille cambiar a vida para sempre…
Opinion personnelle:
Zoé
J’adore ce livre parce qu’il nous fait prendre conscience des situations de harcèlement scolaire et en même temps j’ai appris beaucoup de vocabulaire.
Tomás
J’ai trouvé ce livre très amusant parce qu’il est court, les chapitres sont intéressants et l’histoire est toujours pleine d’action.
Stefan
À mon avis, c’est un livre important car il parle du harcèlement scolaire. J’aime l’histoire de Lancelot parce qu’il devient plus courageux à la fin. Ça nous montre aussi qu’il faut respecter les autres.
Zoe
Adoro este libro xa que nos consciencia sobre as situacións de acoso escolar e ao mesmo tempo, aprendín moito vocabulario.
Tomás
Para min este libro é moi divertido porque é curto, os capitulos son interesantes e a historia está chea de acción.
Stefan
Para min é un libro importante porque fala do acoso escolar. Gústame a personaxe de Lancelot porque vólvese máis valente ao final. Ensínanos tamén a respectar aos demáis.
Zoé, Tomás et Stefan recommandent ce livre à tous les élèves de français, à partir de 3º de eso pour apprendre beaucoup de vocabulaire et parler ensemble du harcèlement scolaire.
Zoe, Tomás e Stefan recomendan este libro a todo o alumnado de francés, a partir de 3º da eso para aprender moito vocabulario e falar xuntas e xuntos do acoso escolar.
Os rapaces de 3º de ESO e de 1º de Bacharelato do IES de Curtis visitamos a Casa Museo de Rosalía de Castro e realizamos tamén un pequeno roteiro polas rúas de Padrón. Alí contemplamos a fermosa estatua que a autora ten na vila e casa da Rúa do Sol na que pasou parte da súa infancia. Despois de ver a Casa Museo nunha interesante visita guiada, desprazámonos ata o cemiterio da Adina para descubrir a placa que lembra que Rosalía estivo alí soterrada antes de ser trasladada ao Panteón de Galegos Ilustres.
En definitiva, foi unha saída ben interesante que nos serviu para mergullármonos de cheo na figura da nosa poeta máis universal. Sempre Rosalía!
Velaquí unha breve crónica fotográfica da actividade.
Durante o mes de abril, os/as alumnos/as de portugués de 1ºBACH estiveron preparando unha exposición para conmemorar o 52 aniversario da Revolución dos Cravos portuguesa, que puxo fin a 48 anos de ditadura, a máis longa de Europa.
Cada grupo centrouse nunha disciplina artística concreta. Eis os resultados:
O pasado 26 de marzo a rapazada do IES de Curtis puido desfrutar dunha visita ao Museo das Mariñas e dun percorrido polo casco vello da vila betanceira. A nosa guía Elena, técnica de cultura do Concello de Betanzos, acompañounos nunha visita ben entretida na que descubrimos moitos recunchos e datos ben interesantes. Moitas grazas pola súa simpatía e amabilidade!
Rematadas as lecturas do trimestre, organizamos un encontro entre os lectores das obras elixidas: El rastro brillante del caracol, de Gemma Lienas e Diez negritos, de Agatha Christie.
Fixemos un interesante faladoiro arredor dos argumentos, das temáticas, dos personaxes e do fantástico manexo das técnicas do suspense en ámbalas dúas autoras. Velaquí algunhas das frases que saíron nesta agradable conversa e que agardamos que vos abran o apetito destas dúas saborosas novelas:
Sobre El rastro brillante del caracol
Sobre Diez negritos
As alumnas de Paula Carballeira é unha obra de teatro que nos fai reflexionar sobre a importancia da educación e a influencia dos docentes na formación da personalidade dos nenos e adolescentes.
Comentarios en formato videorecensión de Laura García e Alexandra Tomé e booktrailer de Paula Rey.
Durante esta segunda avaliación, os/as alumnos/as de portugués de 1ºBach desfrutaron dunha lectura conxunta da banda deseñada Pardalita, da ilustradora e escritora portuguesa Joana Estrela. Con esta obra, que ten como tema central a descuberta da identidade durante a adolescencia, os/as alumnos/as puideron tamén coñecer expresións e vocabulario informal máis próximo á sua realidade e á sua forma de se comunicar no día a día.
Despois da lectura, cada alumno/a escolleu o seu momento favorito da historia e acompañouno dunha imaxe do libro.
Uma das minhas partes favoritas é quando Raquel entra no grupo de teatro com a Pardalita. No início está muito nervosa e quase não fala, mas pouco a pouco vai encontrando um lugar onde pode estar sem fingir, onde se sente confortável sendo ela própria. Gosto desta parte porque mostra que crescer às vezes não é mudar de personalidade, mas encontrar um espaço onde pertencemos.
A minha parte favorita foi quando Raquel e a sua amiga Luísa cortaram o cabelo uma à outra. É divertida e marca um punto de inflexão na história.
A parte da que mais gosto está na parte final do livro, na qual se descobre quem é a Pardalita. É a minha parte preferida já que até o momento em que a Raquel não faz referencia à rapariga chamando-lhe Pardalita não se sabe a que se refere o pseudónimo: se a um sentimento, a uma pessoa…
A minha parte favorita do livro for o seu final, pois a Raquel mostra a sua grande mudança: termina uma relação na qual não se sente bem e descobre os seus sentimentos pela Pardalita. Um gesto cheio de valentia-
A minha parte favorita do livro é a do final onde Pardalita e Raquel terminam juntas falando e sentadas olhando para o mar porque porfim confesam os seus sentimentos e dá-se a entender que são correspondidas e terminam juntas. Além disso, nesta parte vemos o crescimento pessoal da Raquel e como aprendeu a gestionar os seus sentimentos, compreender o que sente e ver que não tem de ter vergonha ou medo por isso. Esta situação reflete a realidade emocional da adolescência.
A minha parte favorita é quando Pardalita começa a perceber e a aceitar os seus sentimentos, mesmo sentindo medo do julgamento dos outros. Gosto deste momento porque mostra a vulnerabilidade da personagem de forma muito realista. Essa parte é especial porque representa o amadurecimento.
A minha parte favorita é quando Raquel e Pardalita ficam juntas. Nesta cena, depois de todas as dúvidas e nervosismo, elas expressam os seus sentimentos e mostram que o amor é correspondido. Mostra o final feliz: a aceitação dos sentimentos de Raquel e a felicidade de poder estar com quem se ama.
A minha parte favorita é o final da história, em que Raquel e Pardalita terminam juntas com os seus sentimentos declarados e partilhados. A última imagem do livro mostra às raparigas sentadas juntas, olhando para o mar. Isto mostra uma etapa da nossa vida que começa quando procuramos a nossa identidade e termina de tal forma que ficamos bem connosco mesmos.
Estamos preparando a visita de Antía Yáñez coa que intercambiaremos impresións lectoras sobre as súas obras Senlleiras e O clan das barbies.
Compartimos algúns dos traballos realizados polo alumnado de 2º de bacharelato, en concreto bootrailers de Uxía Vázquez e Marta Cao.
O alumnado de portugués recompilou e elaborou algunhas receitas tradicionais do Entroido do país veciño que puidemos saborear no concurso de Peperetadas (sección de Sobremesas Internacionais) que facemos no noso centro. Compartimos algúns dos vídeos nos que se poden ver os cociñeiros coas mans na masa.
No Club de Lectura Fendetestas ademais das lecturas tradicionais tamén recollemos outras propostas lectoras en diferentes formatos. Un ano máis celebramos o Entroido galego recompilando receitas típicas desta celebración e incorporamos unha sección de sobremesas internacionais. As lecturas e as comidas serven como un nexo de integración das diferentes culturas, unha loa á diversidade que tanto nos enriquece como persoas. Velaquí unha mostra da reportaxe fotográfica da celebración.
https://www.instagram.com/reel/DVMN_UDgIzO/
.jpeg)
.jpeg)
Ainara Castro comparte este booktrailer sobre o libro de Marilar Aleixandre que leva por título As malas mulleres.
Acabamos, los fendetestas de 2º ESO A, hace dos semanas, la lectura de la novela de David Lozano, Desconocidos, que gira alrededor de los problemas derivados de la imprudencia en el uso de las redes sociales: el engaño, el chantaje, las amenazas y el miedo recorren las páginas de esta historia que nos ha atrapado desde el principio. Una cita entre dos jóvenes que no se conocen físicamente, pero sí en la realidad virtual de Twiter , acaba llevándonos a una situación en la que el miedo acaba envolviéndonos y abriéndonos los ojos sobre el poder de las mentiras que pueden esconderse tras una pantalla.
Os fendetestas de 3º ESO A leron neste primeiro trimestre do curso a obra Enderezo descoñecido de Kressmann Taylor. Compartimos no blog un booktráiler elaborado por Ainhoa Seijas e un comentario- recensión de Celtia Lúa Sampedro.
Booktráiler: https://www.instagram.com/reel/DSA8j5YinEM/?utm_source=ig_web_button_share_sheet&igsh=MzRlODBiNWFlZA==
Vou compartir un breve comentario sobre o libro usando só cinco adxectivos. Enderezo descoñecido foi para min unha lectura...
(Moi) intrigante: xa que sempre estiven esperando para saber que diría cada carta e que faría cada personaxe co seu destino,
Impresionante: por todo o que sucede durante a obra, por exemplo cando Max cal se decata de cal fora o tráxico destino súa irmá ,
Curta: ten moi pouquiñas páxinas (80) pero aínda así danse relatado moitos feitos nunha extensión moi reducida.
Educativa: porque nos conta o como era a sociedade de antes e serve para entender a época nazi.
Realista: debido a que o que se relata na historia é algo que pasou hai tempo e que facilmente podería volver a suceder.
Dramática: porque fala de moitos sentimentos, por exemplo, da tristeza do amigo xudeu que lle escribía ao seu amigo alemán pero este non lle facía caso.
Eu creo que lle recomendaría esta obra a nenos e nenas da ESO, xa que trata sobre un tema delicado que ocorreu de verdade e do cal moitos non están informados. Con este libro poden chegar a entender o que pasaba naquel tempo.
Sinto que podería levar outro título como por exemplo: “Cartas que se rompen” porque conta como a amizade de dous homes se vai rompendo mediante as cartas que se envían polos pensamentos de ambos, facéndose dano o un ao outro e rematando con algo que algún día tivo moito valor para os dous.
Este libro recolle algunhas das lendas e contos que percorren o país veciño de norte a sur. Foron compiladas por Sara Martins e ilustradas por Raquel Russo. Son fermosas historias caracterizadas pola súa brevidade e polo feito de que todas deixan un pouso de reflexión.
Compartimos a continuación un resumo e comentario de algunhas das que nos pareceron máis interesantes:
A ferradura e as cerejas
Un campesiño desfrutaba levando o seu fillo a pasear na fin de semana para ensinarlle cousas novas. Un día encontraron unha ferradura no camiño e o pai pediulle o fillo que a apañase. O fillo díxolle que non valía a pena coller un obxecto vello e que non lles ía servir de nada; o rapaz era preguiceiro e non quixo baixarse a recollela. Pero o pai gardouna e, cando chegaron á aldea, vendeuna. Coas moedas que gañou comprou unhas cereixas, e volvendo á casa foi tirándoas polo camiño facendo que o fillo se baixase para collelas.
Este é um texto que, a pesar de ser breve, ensina umas interessantes lições, em específico a não desaproveitar as coisas que oferece o "caminho", que se refire à vida.
A lenda da Serra da Estrela
Esta lenda cóntanos a historia dun pastor que falaba cunha estrela. Cando o rei soubo deste feito pediulle que lle dera a estrela e que a cambio podería ter moitas xoias e ouro. Pero o pastor non aceptou a oferta xa que pensaba que a súa estrela tiña máis valor que todas esas riquezas.
Esta história faz reflexionar sobre o feito de que, tanto o rei como o pastor, valoravam mais a estrela que as riquezas que tinham ou que poderiam ter, é dizer que não tudo o material é o mais importante.
A lenda da sopa de pedra
Un frade pobre andaba pedindo esmola e un día foi á casa dun labrador e este negouse a darlle de comer. O pobre dixo que entón ía facer un caldo de pedra pero comezou a pedirlle distintas cousas para botarlle: aceite, sal, verzas e chourizo. O campesino sen decatarse da treta foi accedendo a darlle os alimentos que este pedía e deste xeito foise completando o caldo.
Gostamos muito desta lenda já que o frade comeu tudo o que queria usando a sua inteligência.
Alba, Noa, Sara, Xiana e Antón
4º ESO Português
Antes de entrar na voráxine de exames tentamos buscar un oco para compartir lecturas e impresións sobre libros e películas que suscitan o noso interese. As escollas son tan variadas e plurais como é o alumnado que integra o club. Deste xeito as escollas van dende os clásicos ata as novidades recén chegadas aos andeis da nosa biblioteca, pasando tamén pola banda deseñada (unha opción que conta con moitos adeptos e que se reinventa cada día).
Recollemos algunhas desas propostas lectoras a modo de mostra;
El visitante de la madrugada de Conha López Narváez (1 ESO)
Engurras de Paco Roca (2º ESO)
A rateira e Asasinato no Orient Express de Agatha Cristhie (2 º ESO)
Noite de voraces sombras de Agustín Fernández Paz (3º ESO)
Enderezo descoñecido de Kressman Taylor (3º ESO)
Jerónimo e Josefa de José Saramago (sección en portugués de 4º ESO)
Pardalita de Joana Estrela (grupo de portugués de 1º Bach.)
Le racisme expliqué a ma fille de Tahar Ben Jelloum (grupo de francés de 1º Bach)
.jpg)