3 may 2019

ANDREA MACEIRAS



 
   

23 abr 2019

EXCURSIÓN DO CLUB DE LECTURA


      O 23 de abril celebramos o Día do Libro e os integrantes do Club de lectura aproveitamos esta xornada para facer unha excursión  á cidade da Coruña e visitar a sede da Real Academia Galega e a Casa de Emilia Pardo Bazán. 
 
      Xulia Santiso, a directora  do museo,  recibiunos no salón de plenos da RAG onde nos explicou cando se fundara a institución, cales eran as súas funcións, como se elixían os académicos... Tamén nos falou dalgúns membros da Real Academia moi coñecidos para nós como Marilar Aleixandre, Fina Casalderrey ou Manuel Rivas. Lembrounos algúns dos seus presidentes como Manuel Murguía,  Xesús Alonso  Montero ou o actual, Víctor Freixanes.  Fixo fincapé na importancia da institución como máxima autoridade en cuestións relativas á nosa lingua. Respondeu ás nosas cuestións e contounos moitas curiosidades.


     Na segunda parte da visita accedemos ás dependencias de dona Emilia Pardo Bazán, escritora de obras como La tribuna ou Los pazos de Ulloa.   Da man de Xulia Santiso coñecemos moitos datos biográficos da autora e da época na que viviu. Aprendemos que foi unha auténtica adiantada ao seu tempo e fomos conscientes das limitacións que a  sociedade da súa época lles impoñía ás mulleres.  Para decatármonos dese feito  a directora do museo suxeriu que  todos os rapaces puxeran un incómodo “corsé” no resto da visita, para que puideran, dese xeito, poñerse na pel das mulleres. 

    Puidemos contemplar o escritorio de dona Emilia  e ver antigüidades da época. Rematamos o percorrido lendo entre todos  un relato titulado “Las medias rojas” que nos conmoveu pola triste historia que nos contou e que nos serviu para reflexionar sobre a situación de desigualdade e de inxustiza padecida por moitas mulleres.  Para rematar, pareceunos moi curioso  saber que a denominación do centro comercial Marineda City vén do nome literario que a autora lle dá á cidade da Coruña.

      Volvemos a Curtis despois dun pequeno paseo polas rúas da Cidade Vella, no que tivemos como compañeira unha intensa chuvia que  non conseguiu abafar un  día de intensas aprendizaxes.




EXCURSIÓN CLUB DE LECTURA on PhotoPeach

8 abr 2019

HABLANDO SOBRE MIL SOLES ESPLÉNDIDOS

CHARLANDO CON ANDRÉS NEUMAN


     
       El pasado lunes, 1 de abril,  contamos con la presencia, en nuestra biblioteca,  de Andrés Neuman, un escritor argentino que mantuvo con nosotros un encuentro en el que  charlamos sobre Hacerse el muerto y el microrrelato en general.


 
      Agradecemos infinitamente su visita, así como su trato agradable y cercano hacia nosotros: consiguió que en una hora y media la literatura saliese de los estantes de nuestra biblioteca y cobrase vida a través de sus palabras y de las nuestras. No asistimos a una conferencia al uso, sino a una tertulia amena en la que el escritor supo integrarse e integrarnos  con gran naturalidad: obviamente el resultado ha sido magnífico. No dejó indiferente a nadie.

      En el encuentro el escritor nos dejó opiniones tan aprovechables como estas, tirando siempre de un sentido del humor y de una imaginación incuestionables en él:

 - " La novela es un viaje largo, en el que hago escala, me pierden la maleta, hay que indagar en los planos, hay que descubrir el lugar... El microrrelato es todo lo contrario: una pequeña salida, aquí y ahora."

 - " Cuando se editó nuevamente Hacerse el muerto en los relatos dedicados a mi madre, cambié el español convencional por el español de América: era el que yo usaba para hablar con ella y me pareció más real."

- " Elegí Hacerse el muerto como título porque me parecía que combinaba el juego y el humor con lo más trágico y lo más serio".

- " En un microrrelato el título es fundamental: encierra una información clave".

- "Cesar Vallejo, Virginia Wolf... son escritores que han dejado huella en mi trabajo literario..."

- "En mis microrrelatos está presente lo serio, lo doloroso, lo conflictivo para el ser humano y para la sociedad. Pero también hace acto de presencia el humor. Ambos son necesarios en mi tarea narrativa".

Acabamos el encuentro con la proyección que Andrés Neuman nos mostró  de un videocuento hecho sobre "Las cosas que no hacemos", microrrelato que está entre nuestros preferidos.




Gracias, nuevamente, por abrirnos las puertas de la literatura y dejarnos entrar en ella.

2 abr 2019

NOTRE-DAME DE PARIS


        Nesta ocasión, os alumnos de Francés 1º de Bacharelato leron unha adaptación do libro Notre-Dame de Paris (Nosa Señora de París), de Victor Hugo. Esta obra pareceulles moi interesante, entretida e apaixonante. Na presentación que fixeron, falan sobre o escritor, o libro e as súas impresións. Velaí....



     

UN ÉTÉ À PARIS

    
      Os Fendetestas de Francés de 4º ESO leron neste trimestre unha intriga policial ambientada en París que se titula Un été à Paris (Un verán en París), de Isabelle Darras. Este relato ofrece ademais da historia narrada unha panorámica xeral sobre os encantos turísticos da capital francesa, o Sena, as súas pontes, os seus monumentos, os seus barrios, a súa multiculturalidade…
Como mostra, vede este pequeno vídeo.

    

    

31 mar 2019

12 mar 2019

ANDREA MACEIRAS

      
     O vindeiro luns, 18 de marzo, faremos un alto entre exame e exame para manter un encontro literario coa escritora Andrea Maceiras. Esta será a segunda vez que teñamos a honra de recibila no noso centro, pois xa estivo no IES de Curtis fai uns anos para falarnos de O segredo do lagarto arnal.  
      Nesta ocasión, o alumnado de 3º da ESO asistirá a  unha sesión dedicada á obra Europa Express. Posteriormente a rapazada do Club de Lectura de 4º ESO e 1º de Bacharelato compartirá impresións coa autora sobre a súa última novela: O que sei do silencio.
     Agardamos impacientes a súa visita!

11 mar 2019

O VIXÍA NO CENTEO

      
     Algúns compoñentes do Club de Lectura nunca deixan de formar parte do mesmo aínda que non figuren na listaxe de membros "oficiais".  Falamos, por exemplo, de alumnos e alumnas que chegan a 2º de bacharelato e se ven absorbidos polo intenso  ritmo de traballo do curso. A pesar diso, tentan buscar un oco na súa atarefada axenda para evadirse do traballo experimentando  o pracer da lectura. Este feito alégranos e tamén nos enorgullece un pouquiño en  canto  que pensamos que fomos quen de axudar minimamente a prender a chama da curiosidade e do goce pola literatura.

      Laura Míguez (La Laurateca) comparte a súa interesante e profunda análise de O vixía no centeo  no marco da celebración do aniversario do nacemento. Podedes atopar máis información sobre a obra,  o seu autor, circunstancias que rodearon a publicación e  varias curiosidades na presentación elaborada polo alumnado e o equipo de Curtisbiblio neste enlace:  Homenaxe a J. D. Sallinger.


26 feb 2019

LA MEMORIA DE LOS SERES PERDIDOS: LO QUE NO PUEDE VOLVER A SUCEDER




   Hace ya unos días que los fendetestas de 2º ESO hemos acabado de leer La memoria de los seres perdidos, una novela de Jordi Sierra y Fabra donde se cuenta la historia de  Estela, una chica argentina que vive en España con sus supuestos padres y su hermana pequeña. Se entera de que sus verdaderos padres fueron torturados y asesinados durante la dictadura del general  Videla: esta información se la da su verdadera tía,  que viaja a España para contarle cuál es su auténtico pasado. Su padre actual, Armando, fue un militar que la raptó cuando su madre dio a luz. Al conocer la verdadera historia, decide marcharse del hogar familiar  con su novio. 

    Aunque se trata de una ficción, los hechos que se presentan están inspirados en los terribles sucesos vividos en Argentina durante la dictadura del general Videla. Todos los regímenes totalitarios tienen en común algo terrible: impiden las libertades y usan la violencia como algo habitual. Lo que le sucedió a los padres de Estela sucedió también en otras partes del mundo. Por desgracia, aún sigue habiendo dictadores. Tenemos que luchar con las palabras para que esto desaparezca. 

     La lectura de esta obra nos ha servido para dialogar sobre aspectos muy diversos:

 - Sobre Latinoamérica y su relación con España.

 - Sobre las diferentes formas de gobierno en el mundo de la política.

 - Sobre los graves atentados contra los derechos humanos que se realizan cuando en un país se pone en funcionamiento un régimen totalitario. 

 - Sobre lo importante que es que haya alguien que plante cara a los problemas para que no sigan creciendo: las madres de la Plaza de Mayo así  lo hicieron. 

  - Sobre la necesidad ética de vivir con la verdad por delante.


Leed la novela: seguro que os gustará. 

11 feb 2019

A MEMORIA DA CHOIVA


       Os fendetestas de 1º de Bacharelato lemos ao longo do primeiro trimestre A memoria da choiva. Na reunión que mantivemos para falar do libro deixamos constancia da súa orixinalidade: unha novela policial cun asasino  en serie que remata coa vida das súas vítimas tomando como “inspiración” versos de Rosalía de Castro. 

      Comentamos a técnica empregada por Pedro Feijoo para conseguir que unha novela longa coma esta resultase  tan entretida: pensamos que a clave está no ritmo e na complexidade dos personaxes principais. Estes non son planos, sofren unha evolución ao longo da obra que resulta moi crible e axeitada. O xornalista Aquiles Vega e a profesora Sofía Deneb forman unha parella peculiar e un tanto atípica que engaiola aos lectores.  Tamén reflexionamos sobre a voz misteriosa da primeira páxina que nos empurra a un afán por saber máis datos que aclaren o enigma. A ambientación actual e as referencias a espazos coñecidos conseguen que vexamos a historia moi real, actual e próxima. O interese por coñecer datos sobre a familia da célebre poetisa de Padrón outórgalle, sen dúbida, un valor engadido. Rematamos a posta en común falando de que se está a rodar unha versión cinematográfica.


       Recollemos textualmente algunhas opinións:
Este libro que lemos para o clube de lectura pareceunos moi interesante. Pode que a portada ou a súa lonxitude non incite moito á lectura e que os posibles lectores e lectoras pensen que o que hai detrás non merece a pena. Deixádenos  dicirvos que non. Sería moi inxusto xulgalo desa maneira. É un libro que sae fóra do común. É unha novela policíaca, pero non  é unha  trama clásica  na que é posible recoñecer ao asasino dende o primeiro momento. A intriga mantense ata o final. Os distintos asasinatos que se cometen están directamente relacionados con Rosalía de Castro e o feito tan curioso de que esta, a pesar de ter cinco fillos, non deixase descendencia (nin tan sequera un tataraneto!).



       Sen dúbida, un libro moi recomendable para todos os afeccionados ás novelas detectivescas e para os que busquen algo máis…
 Lucía Vigo e Ánxela Prado