27 may. 2018

PALABRAS ENVELENADAS


      Este libro  de Maite Carranza conta a historia da estraña desaparición dunha rapaza  de quince anos chamada Bárbara Molina. Unha chamada a un móbil catro anos despois   provoca un fío de esperanza na súa desesperada nai e pon en marcha un novo xiro na investigación. Tamén resultan especialmente relevantes o personaxe do pai e  o dunha amiga  que se sente traizoada. O encargado do caso é  un policía que está a punto de xubilarse e que se implicará dun xeito moi persoal na misteriosa desaparición.  A  trama do libro desenvólvese nunhas  trepidantes vinte e   catro horas nas que se conseguen desentrañar as escuras claves que agocha o misterio. Aínda que non imos desvelar o final, non podemos evitar mencionar que resulta tremendamente sorprendente.

     
       Nas sesións mantidas para falar deste libro os Fendetestas de 2º ESO comentamos o desacougante que nos pareceu o libro. Relacionamos a temática con casos da actualidade como a desaparición de Diana Quer ou doutras rapazas e falamos das terribles situacións que algunhas persoas teñen que soportar: abusos, violacións, maltrato... Comentamos a importancia de denunciar estes delitos e a necesidade de que a sociedade se conciencie da importancia dos mesmos.  Tamén falamos da relación entre os pais de Bárbara que nos pareceu  moi complicada e con actitudes moi machistas. A conexión entre os comportamentos machistas e as agresións que comentamos antes é evidente. 

        Respecto á narración en  concreto todos estivemos de acordo en que  o libro tiña un ritmo trepidante que conseguía “enganchar” moi facilmente. O que máis nos gustou foi que finalmente conseguisen atopar a Bárbara con vida e o que menos a triste  e tremenda historia que explicaba a desaparición da rapaza. Respecto á técnica de narración  o uso dos saltos no tempo e a capacidade que ten a autora para manter o fío narrativo chamaron a nosa atención. Tamén  sinalamos o  curioso que nos pareceu que a historia  se desenvolva en tan só en vinte e catro horas e como este feito lle dá un ritmo especial á narración.

                                                                                                                     Fendetestas de 2º ESO

18 may. 2018

GUÍA DE USUARIAOS DA PLATAFORMA DE LIBROS DIXITAIS


Como sabedes, os membros do Club de Lectura Fendetestas sodes usuarios da plataforma de libros dixitais integrada no proxecto piloto ELBE 2, no que participa o noso IES. Velaquí unha guía de usuario elaborada polo equipo de biblioteca para facilitar o voso manexo deste marabilloso recurso. Non dubidedes en acudir a ela cando aparezan as dúbidas...


15 may. 2018

ENCONTRO LITERARIO CON HÉCTOR CAJARAVILLE

        
       O pasado martes 8 de maio visitounos o escritor Héctor Cajaraville. No encontro falamos de dous libros que o alumnado de 4º ESO  e  de 3º ESO do  Clube de Lectura Fendetestas leu este curso: O segredo da casa de Formoso e  A caixiña dos rancores.




Dúas alumnas, Iria Bergantiños e Sabela Núñez, presentaron o acto facendo unha pequena introdución. Nesta resumiron a biografía e bibliografía do escritor, así como os galardóns que obtivo, entre os que destaca o Premio Xerais no ano 2015 pola obra  De remate.


O autor comezou falando sobre as razóns que o impulsaron a escribir e como se foi  apartando da súa profesión orixiaria, o xornalismo. Aínda que manifestou que a súa verdadeira vocación era, sen dúbida, a de escritor, tamén deixou claro que o xornalismo contribuíu a enriquecelo como creador. Todos quedamos sorprendidos ao coñecer a rapidez coa que o autor dos libros que leramos os escribira, feito  relacionado coa inmediatez coa que se lle requiría a entrega dos artigos xornalísticos.
Máis tarde convidounos a formularlle preguntas que fosen do noso interese sobre os seus libros, personaxes, inspiracións, aspiracións...  As preguntas foron moi diversas e as súas respostas moi interesantes. Soubemos que os dous libros tiñan outros títulos diferentes orixinalmente e como mesturaba lugares reais e ficticios nas súas narracións. Ademais descubrimos que se inspirou na súa nai ao crear a personaxe de Chiruca, á que el considera a verdadeira protagonista de A caixiña dos rancores. Comentou a importancia de dous dos temas sobre os que xiran as novelas: a memoria histórica e os casos de bebés roubados. Tamén nos falou de cuestións máis persoais como  a súa principal afección, o atletismo. Contounos que para el era un soño de infancia ser un atleta de elite.



A xeito de  conclusión, deberiamos destacar a proximidade que o autor mantivo durante todo o encontro, conseguindo achegarnos á actividade da creación literaria. Ademais demostrounos que é un home moi expresivo e polifacético, que loitou  por cambiar unha profesión que lle resultaba  insatisfactoria pola súa verdadeira aspiración.  Rematamos dándolle as grazas polo seu tempo e pola súa amabilidade!

                                                                                           María Couceiro (3º ESO B)

7 may. 2018

4 may. 2018

EXCURSIÓN DO CLUB DE LECTURA

      
      O pasado martes, 17 de abril, un  grupo de alumnos de 1º, 2º, 3º e 4º de ESO do club de lectura do IES de Curtis, visitamos   en Santiago de Compostela o Museo Pedagóxico de Galicia (MUPEGA). 

EXCURSIÓN MUPEGA on PhotoPeach
   
     Durante a actividade puidemos  observar, coa axuda dos guías que nos foron comentando distintos aspectos, as diferenzas máis significativas nas  aulas sobre a distribución das mesas, os libros, os elementos relixiosos, as bandeiras…
     Iniciamos o percorrido coa explicación das aulas por orde cronolóxica; a primeira que puidemos contemplar foi a  escola de ferrado, na que un escolante reunía aos escasos rapaces da vila para impartirlles clase na súa casa. O alumno pagaba este servizo mediante un ferrado de cereal, medido nun caixón de madeira.
      A continuación visitamos a  aula da restauración borbónica (finais do século XIX e principios do  XX), que tiña moi presente a separación por sexos, o aspecto relixioso e unha relación vertical entre mestre e alumnado que se representaba mediante a  presenza da tarima. A figura do rei, Alfonso XII, tamén foi moi relevante nas aulas e escolas .
      A aula da república  (1931-1936), presentaba como característica básica a procura da  igualdade en todos os aspectos sociais; na educación, pódense concretar os seguintes: o mestre aparecía mantendo  unha relación máis horizontal co alumno (desaparición da tarima) e ademais o ensino  era mixto. No percorrido fixámonos tamén nos cambios das bandeiras,  por exemplo, na república presidía a aula a tricolor (vermella, amarela e violeta). Nesta época quixéronse emprender ambiciosos proxectos e programacións igualitarias, pero víronse limitados pola escasa e pésima economía.
      Chegamos á aula do franquismo (1939-1975). Supuxo o regreso  ao modelo de separación de sexos e á recuperación da superioridade do mestre sobre os escolares. A bandeira era, polo tanto, a do franquismo, coas cores actuais e a característica aguia , o xugo e as frechas.
     Deixamos o andar dedicado exclusivamente ás aulas e dirixímonos a unha interesante exposición sobre xoguetes  antigos  organizados por épocas  e materiais. Cada un deles estaba acompañado dun pequeno panel con información. Tamén puidemos ver unha caixa  de primeiros auxilios e diversos materiais médicos.
     A continuación accedemos ás aulas de indianos. Estas posuían mellores  instalacións e materiais educativos (láminas, proxectores… ) que supoñían unha verdadeira innovación para a época. Estaban sufragadas polos emigrantes galegos.


      Para finalizar, puidemos sentar nas cadeiras dunha reprodución dunha aula antiga e experimentar unha sensación semellante ao que sentirían os   os nosos pais ou avós cando escribían  nas “pizarras”. Rematamos a visita contemplando un fermoso cadro de Julia Minguillón titulado A escola de  Doloriñas.  Foi, sen dúbida, unha interesante experiencia na que aprendemos moito  dunha maneira moi entretida e dinámica.
     Lois  Couso, María  Couceiro e Nadia Fernández